Dosiad i pomoce jeździeckie: jak siedzieć na koniu i jak z nim rozmawiać

Dosiad podstawowy w kilku punktach

W poprawnym dosiadzie podstawowym przez ucho, bark, biodro i piętę jeźdźca można poprowadzić pionową linię. Łokieć, dłoń i pysk konia tworzą drugą, prostą linię wzdłuż wodzy. Pięta jest najniżej położonym punktem ciała.

W strzemieniu opierasz stopę tuż przed najszerszym miejscem podeszwy. Łydka leży nieco za tylną krawędzią popręgu, w delikatnym kontakcie z bokiem konia. Dłonie są swobodnie zamknięte, kciuki leżą na wodzach jak daszek, a wodze biegną między małym a serdecznym palcem.

Najczęstsze błędy dosiadu

Wiele błędów zaczyna się od sprzętu, a nie od jeźdźca, dlatego przed jazdą sprawdź długość puślisk.

Półsiad i kłus anglezowany

W półsiadzie jeździec pochyla się w biodrach, a ciężar ciała mocniej przejmują uda, kolana i stopy. W kłusie anglezowanym jeździec unosi się na jeden krok kłusa i miękko wraca do siodła w następnym. To dobry sposób dla początkujących, bo ułatwia dopasowanie się do ruchu konia i mniej obciąża jego grzbiet.

Częstym błędem jest zbyt wysokie, energiczne wybijanie się z siodła. Na ujeżdżalni i na łukach siadasz w siodło wtedy, gdy ziemi dotyka wewnętrzna tylna noga konia, czyli zewnętrzna przednia. Żeby zmienić nogę, zostajesz w siodle przez dwa kroki i anglezujesz na drugą parę nóg.

Pomoce jeździeckie: ciężar, łydki i wodze

Pomoce to środki, przez które jeździec porozumiewa się z koniem. Naturalne to ciężar ciała, łydki i wodze, i zawsze działają razem, a nie osobno. Ciężarem można obciążać obustronnie, jednostronnie albo odciążać. Na łuku jeździec mocniej obciąża wewnętrzną kość siedzeniową.

Łydka aktywizująca naciska tuż za popręgiem, przesuwająca leży cofnięta o szerokość dłoni, a ograniczająca pilnuje, żeby zad nie wypadał na zewnątrz. Łydka naciska, a nie kopie ani nie uderza. Wodze działają wstrzymująco, ale po każdym wstrzymaniu musi przyjść odpuszczenie. Najczęstszym błędem jest nadużywanie wodzy: do zatrzymania wystarcza zamknięcie ręki, bez ciągnięcia do tyłu.

Głos, bat i ostrogi

Środki pomocnicze to głos, bat i ostrogi. Konie najsilniej reagują na ton głosu, a nie na same słowa. Batem działa się tuż za łydką albo po łopatce. Ostróg mogą używać tylko jeźdźcy ze zrównoważonym dosiadem, którzy panują nad ruchami łydek.

Wyczucie jeździeckie to umiejętność dopasowania siły i precyzji pomocy do reakcji konia. Tego nie da się nauczyć z książki, ale łatwiej ćwiczyć, gdy wiesz, na co zwracać uwagę.