Srebrna Odznaka Jeździecka: jak wygląda egzamin i co trzeba umieć

Kto może zdawać srebrną odznakę

Srebrna Odznaka Jeździecka (SOJ) to trzeci stopień ogólnych odznak Polskiego Związku Jeździeckiego, po Jeżdżę Konno i brązowej. Minimalny wiek zdającego to 9 lat, liczony według rocznika urodzenia. Odznaki zdobywa się po kolei, więc do egzaminu przystępujesz z Brązową Odznaką Jeździecką. W ciągu jednego dnia można zdobyć tylko jeden stopień.

Srebrna odznaka odpowiada wymogom europejskiej odznaki EPC. Egzamin przeprowadza dwóch członków Wojewódzkiej Komisji Egzaminacyjnej, wyłącznie w ośrodku z Certyfikatem PZJ. Koń musi mieć co najmniej 5 lat, a jeden koń może w ciągu dnia pójść najwyżej w trzech pełnych egzaminach na srebrną, pod różnymi jeźdźcami. Komisja sprawdza Twoje dane na podstawie dokumentu ze zdjęciem.

Część 1: ujeżdżenie

Jedziesz program ujeżdżeniowy na Srebrną Odznakę, dostępny na stronie PZJ. Komisja wystawia trzy oceny w skali od 0 do 10 punktów, z dokładnością do 0,5, a wynik końcowy to ich średnia. Żeby zaliczyć, średnia nie może być niższa niż 5,5, a żadna pojedyncza ocena niższa niż 5,0. Wyjechanie konia czterema nogami poza czworobok albo trzeci błąd w programie eliminują z egzaminu.

Sprzęt jest tu ograniczony bardziej niż na brązowej: pod karą eliminacji niedozwolone są czarna wodza, wytok, wypinacze i inne wodze pomocnicze, a także okulary, kaptury i pasy przeciw otarciom od ostróg. Dozwolone są między innymi napierśnik, podogonie, ochraniacze i maski przeciw owadom. Ostrogi wolno założyć za zgodą komisji. Bat może mieć najwyżej 120 cm na dużym koniu i 100 cm na kucu, a kiełzna muszą być wędzidłowe, zgodne z regulaminem krajowym ujeżdżenia.

Rozprężasz się z własnym szkoleniowcem, a u niepełnoletnich musi on mieć licencję PZJ. Podpowiadanie z boku jest zabronione pod karą eliminacji. Zaliczenie ujeżdżenia jest warunkiem przystąpienia do skoków i do teorii.

Część 2: skoki

Pokonujesz parkur z 7 skoków o wysokości 80-85 cm, w tym jeden szereg dwuczłonowy. Na kucach przeszkody mają najwyżej 70 cm. Obowiązuje dosiad skokowy. Przejazd liczy się od przekroczenia celowników początkowych, a na koniec przechodzisz do kłusa, potem do stępa i wyjeżdżasz z parkuru stępem.

Komisja ocenia styl przejazdu tak jak w konkursie licencyjnym. Zaliczasz, gdy masz najwyżej 5,5 punktu karnego. Drugie nieposłuszeństwo, upadek jeźdźca albo konia i brak panowania nad koniem eliminują z egzaminu, a brutalne zachowanie wobec konia na każdym etapie, także na rozprężalni, oznacza natychmiastową dyskwalifikację. Rozprężenie przed skokami odbywa się na najwyżej dwóch przeszkodach i nie jest oceniane.

Zawodnicy z aktualną klasą sportową są zwolnieni z części praktycznej odpowiadającej ich konkurencji, a osoby ze zdanym skokowym egzaminem licencyjnym także ze skoków.

Część 3: teoria

Komisja zadaje każdemu kandydatowi od 3 do 5 pytań, a zaliczasz, gdy odpowiesz prawidłowo na co najmniej 3. Obowiązują zagadnienia z brązowej i ze srebrnej odznaki, więc wracasz także do materiału z brązowej. Tematy i formę pytań komisja dostosowuje do wieku zdającego.

Na srebrnej nie wystarczy nazwać rzeczy: pytania dotyczą przyczyn, objawów i działania, na przykład jak działa wędzidło, po co są wodze pomocnicze, jak rozpoznać ochwat albo czym różni się kłus pośredni od wyciągniętego. Dobry sposób nauki: rozwiąż test, przeczytaj wyjaśnienie, a potem odpowiedz na głos własnymi słowami, tak jakby pytał egzaminator.

Poprawka, zapisy i koszty

Na srebrną, tak jak na brązową, dopuszcza się poprawkę z jednej części egzaminu: skoków albo teorii. Niezdany egzamin można zdawać ponownie w następnym dogodnym terminie, najwcześniej kolejnego dnia.

Na egzamin zapisujesz się u organizatora, a zgłoszenia przyjmowane są przez system Artemor. Regulamin nie podaje jednej ceny dla zdającego: koszty ustala organizator i musi je podać w zgłoszeniu egzaminu. O aktualną kwotę zapytaj w swoim ośrodku.